Myśli nieokrzesane

RSS to email subscription

cmd — Wed, 20 Sep 2023 14:29:00 +0200

tl;dr

Get channel ID pasting channel's URL here.
Get RSS URL pasting channel ID into following URL:

https://www.youtube.com/feeds/videos.xml?channel_id=<CHANNEL_ID>

Why it has to be this hard?

And now a little elaborate on how I get ahold of how to set up RSS to email subscription specifically for Youtube as it's not this straightforward. Special kid needs special care I guess. Shout-out to Youtube for still provisioning RSS, though.

To retrieve Youtube's RSS we need to get ahold of channel ID, which is kinda tricky as it seems we only get channel handle in the channel's URL. Looking into this Stack Overflow thread, turned out futile as answers are outdated and I do not want to use Youtube API for two reasons - you need to provide APIKEY and it's kinda techy and I want for this How-to to be simple and approachable.

Luckily there seems to be some free-as-in-beer services that are able to retrieve Youtube's channel ID for as. On of them is Comment Picker. All we need to do is copy-and-paste channel's URL into the field and voila! We have desired ID.

Why Channel ID you wonder? It's required to hand-craft RSS URL, to which we could actually subscribe. I don't see any way to get this feed URL via WebUI. Shame Youtube, shame. Possibly there is a way to get it from channel's owner perspective, but as we are simple commoners we need to use ass-old 90s like ways and paste ID into below URL:

https://www.youtube.com/feeds/videos.xml?channel_id=<CHANNEL_ID>

If you are RSS user, your journey ends here. Congratulations! However in my case, I stopped using RSS readers, so for my own convenience I would like to receive new feed notifications via e-mail. Once again to our help come free-of-charge neat online services. I chose the first one that came up with search engine - Feedrabbit. To get feed via e-mail, all you need to do is register and paste the aforementioned RSS URL into subscription page.

Peace out!

Git dat text

cmd — Tue, 03 Sep 2019 10:23:00 +0200

Version control is a veeery nice way to keep track of one's work. As a bonus you've got backup automatically and you can trace when the major fsck up has happened. Code base versioning is a must in my honest opinion. However plain-text versioning can work as well and as I'm moving further and further towards text-only computing it is natural step forward to do it also.

I've got a little catalog of text notes, passages etc. that I was storing on my VPS for some time now. I accessed this catalog from different computers (all in my total control, hence secure connection over SSH there was) to note stuff. It is far from perfect as I needed stable internet connection to do so. Of course in a big city it's not really a problem. However internet connection also means lots of distractions!

Solution to this problem I'm trying out is setting up a GIT repository on my VPS that later on can be cloned, versioned and merged after doing my work locally without said distractions.

Prerequisites

Server with administrative privileges.
git and ssh literacy.

Git installation and configuration

Note: I'm having Debian VPS so all instructions will be noted with accordance to this system.

Install git:

$ sudo apt-get install git

Create git user and configure it to use git-shell by default:

$ sudo useradd -m -d/home/git git
$ sudo echo '/usr/bin/git-shell' >> /etc/shells
$ sudo usermod -s /usr/bin/git-shell git
$ sudo su -s /bin/bash - git # use /bin/bash explicitly as we default to git-shell for security
$ mkdir git-shell-commands
$ exit

Grant access to trusted computers

Do not forget to add your ssh keys to git's user ~/.ssh/authorized_keys.

Create local bare repository

We need to create bare repository in git's home catalog. Bare means that it will only store git objects, so we can simplify this as server-side part of repository.

$ sudo su -s /bin/bash - git
$ mkdir REPONAME.git
$ cd REPONAME.git
$ git --bare init
$ exit

Add remote to local repository, push and get to work

After all this work we can create repository locally, add our newly created bare repository and begin normal git workflow:

$ mkdir REPONAME
$ git init
$ git remote add origin 'git@SERVERNAME:REPONAME.git'

May the open source be with you!

Cukinia ala wczorajszy eksperyment

cmd — Thu, 29 Aug 2019 07:15:00 +0200

Pewnego pięknego wieczora wrzuciłem podsmażyłem na oliwie parę warzyw i doprawiłem ad hoc tym czym miałem pod ręką. Dnia następnego spróbowałem danie po raz pierwszy i… pozytywnie się nim zaskoczyłem. Poniżej przepis:

Składniki:

cebula
cukinia
papryka
puszka pomidorów
rodzynki
przyprawy:
- kilka listków świeżej bazylii i mięty
- oregano
- zioła prowansalskie
- rozmaryn
- tymianek
- pieprz
- 3 łyżeczki miodu

Warzywa pokrojone w kostkę po kolei smażyć na oliwie w dużym garnku z płaskim dnem.
Dorzucić puszkę pomidorów.
Dorzucić przyprawy i rodzynki.
Na ostatnią minutkę dodać miód.

Prawdopodobnie lepiej smakuje, jak postoi przez noc w lodówce.

Pesto pietruszkowe

cmd — Wed, 28 Aug 2019 06:38:00 +0200

Przepis na szybkie pesto z naci pietruszki, w którego posiadanie wszedłem na jednym ze spływów. Proporcje należy dostosować wedle uznania.

Składniki:

blanszowane ziarna słonecznika
nać pietruszki
tarty parmezan
czosnek
oliwa
sól
pieprz
odrobina ostrej papryczki (wedle uznania)

Zblendować składniki.

mpd+ncmcpp

cmd — Sun, 28 Jul 2019 21:12:00 +0200

mpd+ncmccp is a golden combination for reliable music with hot plugged USB storage. Here I'll describe how I've configure my setup.

MPD

Current working configuration is based on Arch Wiki

I had some problems with permissions to music directory with seperate global mpd user. I solved these with local user mpd sesstion:

Disable systemd's mpd.service on the startup:

$ sudo systemctl disable mpd.service

Autostart mpd. If you're using some kind of Desktop Enviroment it could be done in .xinitrc (or DE specific configuration), otherwise use .initrc. Simply add the following line to config file:

mpd &

PulseAudio, local user workaround

If pulse audio doesn't you can try using this workaround.

/etc/fstab

To allow hot-plugging of the USB storage I'm using /etc/fstab

Get USB's UUID:

$ sudo blkid /dev/sdb1
[sudo] password for cmd: 
/dev/sdb1: LABEL="Music" UUID="5ec3ea09-fd96-4168-93d0-871bc0bfa039"
UUID_SUB="a479a36c-e5e6-4986-86ec-0a9be9e8d820" TYPE="btrfs"
PARTUUID="7e6fd15e-01"

Edit /etc/fstab. Please notice that there should be empty line at the end of /etc/fstab!

UUID="5ec3ea09-fd96-4168-93d0-871bc0bfa039" /YOUR/MOUNT/POINT auto rw,user,auto 0 0

Kheer

cmd — Sat, 24 Nov 2018 11:25:00 +0100

Kheer to indyjski deser na bazie mleka i ryżu z dodatkiem bakali.

Składniki

* pół szklanki ryżu
* litr mleka
* 4-5 łyżek cukru
* bakalie
* łyżka klarowanego masła
* kardamon
* szafran (opcjonalnie)

Przygotowanie

1. Ryż przelać kilka razy zimną wodą, zalać i odstawić.
2. Mleko wraz z masłem zagotować na średnim ogniu mieszając od czasu do
   czasu.
3. Jeśli używamy szafranu, odlać łyżkę mleka do szkalnki i wrzucić do niego
   szafran. Ryż odsączyć i dodać do mleka.
4. Ryż gotować na niskim ogniu mieszając, aż nieco zmięknie i następnie dodać
   cukier. Gotować wciąż na niskim ogniu, aż osiągniemy konsystencję, gdzie po
   nabraniu łyżki kheeru mleko będzie spadało równocześnie z ryżem.
5. Dodać przyprawy i garść rozdrobnionych orzechów włoskich. Gotować przez
   kilka minut.
6. Zdjąć z ognia i ostudzić przez kilka minut, po czym dodać garść rodzynek.

...opcjonalna wersja czekoladowa...

7. Dodać 1-2 łyżki kakao. Dokładnie wymieszać.

Uwagi

Można dodać inne bakalie, jakie akurat ma się pod ręką. Dobrze pasują płatki migdałowe i pistacje oraz pokrojone suszone śliwki.
Kardamon można dodać zmielony lub w całości obrane z łupin nasiona.
Można zrobić jednocześnie dwie wersje. Kakao przysłania nieco smak kardamonu.

Monachium

cmd — Fri, 19 Oct 2018 22:22:00 +0200

W drodze powrotnej z włoskiej Racolty miałem okazję przejść się chwilkę po wielkim multikulturowym mieście - Monachium. Nie mogę powiedzieć, że miasto to poznałem choć w najmniejszym stopniu, jako że spędziłem tutaj tylko wieczorną godzinę wyrwaną z podróży powrotnej do Polski, jednak i tak krótka przechadzka pozostawia jakieś wrażenie i zobaczyłem jeden obraz moim zdaniem warty opisania.

Lądując na dworcu autobusowym bez żadnej wiedzy o mieście odnosi się wrażenie, że wylądowaliśmy w biznes centrum, a więc na obrzeżach metropolii. Z tego co właśnie sprawdziłem na mapie dworzec znajduje się jednak dość blisko centrum, toć po prostu jak każde duże miasto nie jest ono zbyt przyjazne dla ruchu pieszego.

Zostawiłem plecak w skrytce i ruszyłem przed siebie. Już od samego początku przytłoczyła mnie ilość ludzi napływających z każdej strony, a szczególnie ich multikulturowość. Odnoszę wrażenie, że wśród spotkanych przechodniów z świecą można by szukać Niemca. Słyszałem dużo języków słowiańskich, azjatyckich i tych z bliskiego wschodu. Mijałem kebaby, jadłodajnie greckie, japońskie i nie napotkałem żadnego lokalnego fast-foodu. Jedyny wyraźny niemiecki akcent, który napotkałem to klimatyczne puby, niestety wszystkie przepełnione i z tego powodu nie zaszedłem do żadnego z nich. Wszędobylski był również brud i remont. Na praktycznie każdej ulicy, którą przyszło mi przejść lawirowałem wśród rozkopanych chodników i rusztowań.

Jednak obrazem, który natchnął mnie do stworzenia tego wpisu była romantyczna kolacja pary urządzona na… wiadukcie kolejowym. Przechodząc nad torami ciągnącymi się wzdłuż dworca typowym widokiem były grupy ludzi pijący butelkowe piwo. Niektórzy z nich wspięli się na konstrukcję mostu i spożywali alkohol przy wtórze rozmów nad głowami przechodniów. Wśród owych właśnie przyuważyłem osobliwość - para piła wino z przyniesionych kieliszków siedząc na śnieżnobiałym obrusie z widokiem na niekończące się szerokie niczym potężna rzeka tory kolejowe otoczone jasno oświetlonymi biurowcami. Widok ten był bardzo niespodziewany, jednak teraz pisząc te słowa zrozumiałem, że wśród ogarniającego mnie podczas przechadzki chaosu i syfu w tym miejscu panował względny spokój i widok który roztaczał się z mostu miał w sobie też coś urzekającego.

Pierogi ruskie Babci Basi

cmd — Fri, 19 Oct 2018 21:59:00 +0200

Składniki (~60 sztuk)

porcja ciasta na pierogi
250g sera białego (półtłustego lub tłustego, nie może być kwaśny)
500g ziemniaków
duża cebula
sól do smaku (maksymalnie 2 łyżeczki)
1/2 łyżeczki zmielonego pieprzu
ziele angielskie do smaku
2 łyżki masła do podsmażenia

Przygotowanie

Przygotować ciasto na pierogi
Przygotować farsz: ziemniaki obrać, opłukać, włożyć do garnka, dodać sól, przykryć zimną wodą i zagotować. Gotować pod uchyloną pokrywą przez około pół godziny lub do zmięknięcia. Odcedzić, włożyć z powrotem do garnka i jeszcze gorące roztłuc dokładnie tłuczkiem do ziemniaków na gładką masę bez grudek. Ziemniaki całkowicie ostudzić, odparować. ser pokruszyć, rozgnieść widelcem lub praską (sera nie mielimy w maszynce bo nadzienie wyjdzie za rzadkie). Wymieszać z ziemniakami, doprawić solą, pieprzem i zielem angielskim. Cebulkę pokroić w kostkę i zeszklić na maśle lub smalcu, dodać do nadzienia, wymieszać.
Szklanką wycinać kółka z ciasta, na środek nakładać łyżką farsz tyle żeby można było złożyć ciasto na pół i zlepiać dokładnie brzegi uważając, aby nadzienie nie dostało się w miejsce sklejenia. Gotowe pierogi układać na stolnicy lub blacie podsypanymi mąką. Przykryć ściereczką do czasu gotowania, aby nie obeschły.
W dużym szerokim garnku zagotować osoloną wodę z dodatkiem łyżki oleju. Jak będzie mocno wrzała, włożyć pierwszą partię pierogów tyle żeby pływały obok siebie nie jeden pod drugim. Po ponownym zagotowaniu zmniejszyć ogień i gotować pierogi do czasu wypłynięcia na powierzchnię. Po wypłynięciu pierogów gotować je jeszcze przez około 1 - 1,5 minuty. Wyłowić jednego pieroga łyżką cedzakową i sprawdzić czy ciasto jest już miękkie, dokładny czas gotowania będzie zależał między innymi od grubości ciasta i wielkości pierogów. Pierogi wyławiać łyżką cedzakową bezpośrednio na łyżce zahartować - przelać szybko zimną wodą i potem poczekać aż odciekną i układać na talerzach obok siebie, żeby się nie pozlepiały.

Sposób podania

po sanocku: z roztopionym masłem
po krakowsku: z przysmażoną na maśle cebulką i/lub smażonym pokrojonym boczkiem (skwarkami); do picia kefir zmieszany pół na pół z kwaśną śmietaną

Ciasto na pierogi

cmd — Fri, 19 Oct 2018 21:58:00 +0200

Przepis na sprężyste i elastyczne ciasto pierogowe. Łatwo się zagniata i cienko rozwałkowuje. Z ciasta można wykonać pierogi ruskie Babci Basi.

Składniki

600 g mąki pszennej
250 ml przegotowanej lecz nie wrzącej, aczkolwiek bardzo ciepłej wody, takiej że ciężko włożyć rękę
1 duże żółtko lub 2 małe
2 płaskie łyżki stołowe miękkiego masła
szczypta soli

Przygotowanie

Mąkę przesiać do miski, dodać sól.
Gorącą wodę stopniowo wlewać do mąki, mieszając wszystko łyżką, na razie jeszcze niedokładnie.
Dodać żółtko, miękkie masło i połączyć wszystkie składniki.
Zagnieść gładkie ciasto, wyłożyć na podsypany mąką blat i wygniatać przez około 7-8 minut.
Zawinąć w folię i odstawić na około 30 minut.
Ciasto podzielić na 4 części i kolejno rozwałkowywać na cienki placek (grubość około 2-3 mm), obsypując w razie potrzeby stolnicę mąką.

Po sznurku do kłębka

cmd — Thu, 18 Oct 2018 10:02:00 +0200

Hermetyczne żarciki okołoinformatyczne

Humor inny

Opowiastki

Proza i Poezja

Nauka

The Watershed Wisdom of the Beaver

Wideo

Techniczne

Wielomyśli

cmd — Tue, 02 Oct 2018 22:23:00 +0200

wielomyśli wątków nieskończone
w ciekłym krysztale utworzone

zrównoleglane
    i powielane
        i rozpraszane
            i zapominane
                i pomijane

nie widzą przy tym rzeczy błahej w swej istotności
iż w tym zrównolegleniu brak im uważności

Wiersz mazurski

cmd — Mon, 01 Oct 2018 22:54:00 +0200

Wiersz, który wygrzebałem z notatnika prowadzonego podczas rejsu po Mazurach w roku 2017.

Pośród głuszy, w gęstej kniei
Las ramiona swe otwiera

Idąc w ciszy w śpiewie ptaków
Wpatrz się w siebie

Słuchaj przodków - stare drzewa
one prawdę Ci odkryją

Życie pędzi, świat umiera
podróż nęci i zachęca

Bariera językowa

cmd — Sat, 29 Sep 2018 18:43:00 +0200

Wczorajszego wieczoru dzięki temu, że skończyliśmy arbeit nieco wcześniej postanowiłem na szybkości wziąć prysznic i uderzyć do tętniącego życiem jedynie do godziny dziewiętnastej miasteczka, w którym przyszło mi mieszkać podczas zbioru jabłek. Zważając na fakt, że kończymy pracę o 18, musimy jeszcze wrócić do mieszkania i umyć się z kurzu, który osiada na nas w sadzie, pozostaje do naszej dyspozycji jedynie kilkanaście minut otwartych sklepów. Z tego też powodu do tej pory moje zakupy kończyły się na wyskoczeniu po paczkę tytoniu do jednego z kilku sklepów tytoniowych albo wino i warzywo do sklepu spożywczego.

Umyłem giry, zjadłem szybką bułę i ruszyłem w stronę poczty. Przechodząc obok muru ogradzającego kościół franciszkański usłyszałem świetny rytm wybijany na bongosie. Wyjrzałem zza muru i ujrzałem murzyna pochłoniętego graniem na bębnie. Pobujałem się chwilę w rytm muzyki i kiedy zrobił sobie krótką przerwę i mnie dojrzał zakrzyknąłem: Great!, Bien!. Odpowiedział coś po włosku, niestety język ten jest mnie obcy, więc spróbowałem zagadać po angielsku. W odpowiedzi usłyszałem, iż mój rozmówca gaworzy tylko po włosku i francusku. Była to pierwsza bariera językowa, którą napotkałem tego dnia. Pomimo tego gestami i pojedynczymi włoskimi słówkami pochwał oraz muzyką rozstaliśmy się w miłej i pełnej wdzięku atmosferze.

Następnie udałem się na pocztę. I tam znajomość angielskiego okazała się zbędna, gdyż panie obsługujące klientów władały jedynie lokalnym językiem. Po dłuższej wymianie migów, pojedynczych słów wspólnych dla różnych języków i wskazywania palcem udało się dokonać zakupu, który zaplanowałem.

Zahaczyłem szybko o sklep zakupując artykuły pierwszej potrzeby - wino, soczek oraz oliwki i uderzyłem na szlak. Obraną przeze mnie tego wieczoru ścieżką okazała się droga prowadząca na Mont di Cles, czyli lokalny szczyt. Wychodząc z miasta minąłem kilkoro lokalesów, którzy odpowiedzieli uśmiechem na moją uśmiechniętą japę oraz krótkim pozdrowieniem: Ciao! Jedna przygarbiona, spragniona gawędy Włoszka zagadnęła mnie po włosku, niestety ponownie odbiłem się od bariery językowej i jedynie gesty ciała i uśmiech pozwolił życzyć miłego wieczoru. Sama droga do początku ścieżki pieszej prowadząca przez sady i bardzo przy tym widokowa: z panoramą lokalnych gór, jeziora i włoskich miasteczek przycupniętych wokół owego; zajęła mi około pół godziny. Po drodze wyczytałem z tablic informacyjnych szczątki lokalnej historii na temat tradycyjnej dla regionu ścinki drewna i domniemanej strzelnicy z przełomu XIX i XX wieku. Po namierzeniu ścieżki, która na górski szlak wyglądała musiałem zrezygnować ze skorzystania z ostatnich promieni słońca i wstępnej eksploracji, gdyż albowiem moje obuwie nie było w żaden sposób do tego przystosowane. Wybrałem się bowiem w miasta w laczkach. Usiadłem więc na ławeczce, zapaliłem papierosa, pociągnąłem łyk wina i wykonałem kilka kurtuazyjnych telefonów. Kończąc rozmowę z przyjacielem usłyszałem jakiś ruch ze strony lasu, a po krótkiej chwili ujrzałem dwie postaci z latarkami na czołach (mimochodem zrobiło się bowiem ciemno). Ruszyłem za nimi w stronę parkingu i dogoniłem ich kiedy pakowali kije trekingowe do samochodu. Nieznajomi okazali się być ojcem i synem ubranymi na sportowo, którzy wybrali się w piątkowy wieczór na szybką przechadzkę po lokalnych górach. Zagadnąłem ich (na szczęście syn pobierał w szkole nauki angielskiego) w celu wywiedzenia się jakiś informacji na temat szlaku, z którego planowałem skorzystać. Pytanie jakie z mojej strony padło, to ile zajmuje wejście na szczyt. Pokrótce został zlustrowany mój wygląd: za duże dresowe spodnie, polar, klapki i dwie różne skarpetki; latarki brak. Uzyskałem odpowiedź, że ok. trzech godzin, ale żebym bez światła się tam nie wybierał. Zapewniłem, że nie jestem tak szalony i wiem, że nie jestem obecnie przygotowany na taki wybryk i poprosiłem o podwózkę do Cles, na co ochoczo przystali.

W ten sposób spędziłem kolejny cudowny wieczór, gdzie dałem się ponieść przypadkowi i dzięki temu naładowałem baterie przed kolejnym dniem bezmózgiej Racolty oraz zebrałem kilka nowych ciekawych doświadczeń.

Lago

cmd — Sun, 23 Sep 2018 22:00:00 +0200

W dniu dzisiejszym mija okrągły tydzień odkąd pracuję przy zbiorze jabłek we włoskim Cles. Więcej o tym wyjeździe zamieszczę w innym wpisie w czymś w formie dziennika, jednak dzisiaj przeżyłem wieczór tak piękny, iż pragnę się nim podzielić już teraz.

Zrywaliśmy dzisiaj jabłka w sadzie umiejscowionym nad potężnym zalewem. Miejsce naszej pracy było oddalone od zejścia do wody o zaledwie kilkadziesiąt metrów. Postanowiłem wykorzystać tą piękną okazję i tuż po ośmio-i-pół godzinnej harówie pójść ochłodzić się w zielonkawej wodzie miejscowego jeziora. Po ogłoszeniu fajrantu dałem znać, że do mieszkania wrócę z buta, wziąłem ręcznik, wodę oraz bluzę i udałem się na plażyczkę. Rozebrałem się i na waleta wskoczyłem do wody. Po kilkunastu minutach orzeźwiającego pływania wyszedłem na brzeg, ubrałem się i siadłem nad brzegiem jeziora podziwiając skąpany w słońcu kościółek, który był przytulony do małego włoskiego miasteczka na przeciwległym brzegu. Korzystając z tej pięknej chwili postanowiłem spróbować oddać się medytacji. Po kilkunastu minutach siedzenia usłyszałem plusk wody. Otworzyłem oczy i ujrzałem kanadyjkę prowadzoną przez starsze małżeństwo. Kiedy podpłynęli bliżej rzuciłem kurtuazyjne „Ciao!”, pomogłem im wylądować na brzegu i mieszanką włosko-niemiecko-angielską chwilę pogaworzyliśmy. Pietro, bo tak się mi przedstawił ów Włoch powiedział, że był połowić ryby, niestety bez większych rezultatów. Ja objawiłem iż przyjechałem na Racoltę, czyli zbiór jabłek. Następnie poprosiłem o pożyczenie kanadyjki, abym mógł się chwilkę przepłynąć. Pietro z pełnym zaufaniem i bez żadnych problemów przystał na ową prośbę i jedynie wskazał miejsce, gdzie mam później odłożyć wiosło. Króciutki wypad po jeziorze zaowocował przepięknym krajobrazem - zamek w Cles z potężnymi górami w tle nad którymi unosiły się piękne cumulusy bajecznie oświetlone przez schowane za szczytami słońce. Na sam koniec po na wpół wbiegnięciu na wpół podejściu pod górę pośród niekończących się sadów po zrobieniu paru ćwiczeń podziwiałem jeszcze przez kilka chwil widok zielonkawego jeziora otoczonego sadami, z masywem górskim doliny wokół i paroma miasteczkami przycupniętymi u jego stóp stojąc na tyłach wiekowego kościółka umiejscowionego w tak magicznym miejscu.

Generalnie rzecz biorąc uważam ten wieczór za dotychczas najlepiej na tym wyjeździe spędzony.

Ochota Magdaleny

cmd — Fri, 07 Sep 2018 15:55:00 +0200

Zeszłoroczne majówkowe wyjście w Góry Sowie zaowocowało mnogością pięknych widoków i licznymi obserwacjami. Najciekawszą z nich wydaje mi się z perspektywy czasu wyostrzenie umysłu na otoczenie, a co za tym idzie dostrzeganie wskazówek, czy też poszlak nakierowujących nas na nowe, ciekawe doświadczenia. Nie będę tutaj wnikał czy są to znaki „z góry”, czy po prostu pęd obecnej cywilizacji przysłania naszemu rozproszonemu umysłowi naturalne drogowskazy, bo sam nie wyrobiłem sobie na ten temat jeszcze zdania. Opowiem jednak niesamowitą przygodę, którą dane mi było przeżyć w majówkę 2017 roku.

Magdalen's lust

Szliśmy z Magdą następną z kolei godzinę stosunkowo prostym, ale zbyt ambitnym
jak dla nas nieopierzonych wędrowców z za ciężkimi plecorami. Po drodze
gubiliśmy już dwukrotnie szlak, włóczyliśmy się po podmokłym lesie, znaleźliśmy
poroże i cudowne kamienne grzyby obrośnięte bajecznie mchem. Zaczynało się już
ściemniać i postanowiliśmy wbić się na glebę schroniska PTTK „Na Szczelińcu”.
Nasze zmęczone umysły były skupione na jak najszybszym pokonaniu końcówki
trasy, kiedy nagle Magda wskazała na coś co totalnie umknęło mojej uwadze. Był
to kamienny słupek, bardzo stary. W kamieniu wygrawerowany był napis:

> Magdalene's Lust

Spojrzeliśmy na mapę i rzeczywiście odnaleźliśmy tam punkcik umiejscowiony tuż
nad zaznaczoną skarpą. Postanowiliśmy zboczyć na moment ze szlaku, pomimo
pośpiechu związanego z niepewnym noclegiem i kończącym się dniem. Kiedy
doszliśmy na miejsce pozostał nam czysty zachwyt! Trafiliśmy na punkt widokowy
na rzadko zaludnioną dolinę zawieszony nad trzydziestometrowym piaskowcowym
klifem.

Normalnie ze względu na zmęczenie i niepewną sytuację noclegową zignorowałbym, ba! nawet nie zauważyłbym tego drobnego starego drogowskazu. W tym jednak przypadku, coś powiedziało mi, żeby mu się przyjrzeć. Następnie idealna do sytuacji nazwa, która tym bardziej utwierdziła nas w przekonaniu, że miejsce to trzeba zeksplorować. Ponadto drobna przerwa na przekąskę przy tak pięknym widoku sprawiła, że do schroniska dotarliśmy w ostatnim momencie i bez problemu udało nam się wyperswadować (choć to może zbyt mocne słowo) spanie na glebie w urokliwym schronisku, gdzie przy wschodzie słońca podziwialiśmy z klifu może niskich chmur.

Cytrynówka ala Psychol

cmd — Tue, 28 Aug 2018 14:34:00 +0200

Alkohol szkodzi zdrowiu i kontaktom międzyludzkim, dlatego też staram się go unikać w nadmiernych ilościach. Nie samym chlebem i wodą jednak człowiek żyje, a kolorowe wódki sklepowe są zgagogenne, w szczególności cytrynówki, które na dodatek zajeżdżają kostką klozetową. Na szczęście prowadząc przez drugi z kolei tydzień spływy na Ponidziu poznałem świetny przepis na cytrynówkę:

Składniki

10 cytryn słońcem ogrzanych
500ml spirytusu tajemną moc posiadającego
600ml wody dla ochłody umysłu
200ml miodu kwaskowatość niwelującego
dwa pojemniki z czego jeden szczelnie zamykany i co najmniej trzylitrowy

Produkcja

Wyparzamy cytryny, coby pozbyć się obleśnego znaku czasów obecnych - wosku w którym obtaczane są owoce na wystawy sklepowe.
Cytryny obieramy, a skórki wkładamy do zakręcanego słoja.
Skórki z cytryn zalewamy spirytusem i 200ml wody; zakręcamy słój i odstawiamy.
Pozostałe części cytryn wyciskamy do drugiego pojemnika (np. gara); zalewamy miodem i dodajemy 400ml wody. Pojemnik również odstawiamy.
Po nocy (bądź ok. 24h) łączymy obie substancje i rozlewamy do butelek (albo pozostawiamy w słoju na jeszcze jakiś czas do przegryzienia).
Trunek gotowy do konsumpcji w kręgach znajomych, przyjaciół, rodziny, nieznajomych i innych stworzeń!

Książki

cmd — Fri, 20 Jul 2018 10:46:00 +0200

Przy okazji segregowania książek elektronicznych natrafiłem w przepastnych czeluściach dysku twardego na krótkie notatki niektórych z dotychczas przeczytanych tytułów. Ot wrzucam tę listę z zamiarem uzupełniania jej o nowe pozycje, a nuż tych parę naskrobanych słów zachęci do lektury. Przy okazji i dla mnie będzie to niezłe odniesienie do treści lektur, albowiem umysł ludzki lubi zlewać różne dzieła w jedno, czy nawet pozostawiać miłe emocje i dobre wrażenie lektury, a jej treść zagrzebać w zakamarkach wspomnień. W takich przypadkach wystarczy punkt zaczepienia, aby odkurzyć pamięć.

Uwaga część opisów może wyjawiać kluczowe dla historii informacje!

Marquez Gabriel Garcia

Sto lat samotności - świetnie napisana książka opisująca ród założycielski Macondo

William Wharton

W księżycową jasną noc - dzieje amerykańskiego oddziału zwiadowczo-rozpoznawczego złożonego z ponadprzeciętnie inteligentnych młodzieńców totalnie nieprzystosowanych do walki na linii frontu
Ptasiek - historia dzieciństwa wyrzutka społecznego niezdrowo zafascynowanego ptakami

Erskine Caldwell

Dzikie kwiaty - kieszonkowa antologia brutalnie smutnych krótkich opowiadań traktujących o biedocie amerykańskiego Południa: - Dziekie kwiaty - małżeństwo wyrzucone z domu wyrusza w poszukiwaniu miejsca - Córka - Jim trafia do więzienia z powodu przymierającej głodem córki - Mężczycna i kobieta - śledzimy przypadek szaleństwa kobiety spowodowany zdradą i odejściem męża - Gdy płonie las - historia głodującego białego i jego przyjaciela Murzyna pracujących u brutalnego Archa Gunnarda. Świnie... - Jesienne zaloty - historia o cydrowych zalotach - Konikrad - zeznanie młodego parobka probójące naprostować nieporozumienie związane z kradzieżą konia

Peter Wohlleben

Sekretne życie drzew - dużo ciekawostek na temat drzew z mocnym naciskiem na prawie już wymazane z powierzchni Ziemi lasy naturalne, książka pozostawiła mały niesmak z powodu formy - odnosiłem wrażenie, że czytam bloga, czyli luźny zbiór krótkich artykułów, a nie książkę

John Steinbeck

Myszy i ludzie - wywołująca prawdziwie piękne emocje, aczkolwiek niezmiernie prosta nowela traktująca o przyjaźni dwóch włóczęgów: dobrodusznego cwaniaczka i głupiutkiego olbrzyma

Aleksander Błażejowski

Czerwony Błazen
Sąd nad Antychrystem - życie i zbrodnia reżysera teatralnego

Anna Kańtoch

Majstersztyk

Gustaw Morcinek

Łysek z pokładu Idy - niezwykle emocjonalna nowela o przyjaźni między górnikiem, a koniem ciągnącym w ciemnościach wagony z węglem.

Stefan Żeromski

Doktor Piotr - opowieść o konflikcie myśli pokoleń na przykładzie byłym szlachcicu i jego synu doktorze nauk chemicznych

Haruki Murakami

Kronika ptaka nakręcacza - rozpad małżeństwa przez dziwną rodzinę małżonki, medytacje w studni, różne introspekcje z ptakiem nakręcaczem

Janusz A. Zajdel

Cała prawda o planecie Ksi - ekspedycja ratunkowa ekipy kolonizacyjnej, od której nie było żadnego sygnału. Dystopiczne społeczeństwo, gdzie władza składuje sprzęt w wydrążonych w górze tunelach, a najniższa klasa uprawia pola prymitywnymi sposobami.
Cylinder von Troffa - lądowanie na księżycu, po długiej podróży z prędkością pod świetlną, na Ziemi zostali ludzie głupi (nastąpiła kontrola rozmnażania na podstawie genotypu), aby mogli wymrzeć w "humanitarny" sposób. Główny bohater ląduje na Ziemi w poszukiwaniu urządzenia zwanego "cylindrem von Troffa"
Dziwny nieznany świat - zbiór opowiadań, do powtórzenia
Limes inferior - Opowieść science-fiction o społeczeństwie, gdzie status społeczny i wykonywaną pracę determinują testy inteligencji. Główny bohater jest bardzo inteligentnym człowiekiem utrzymującym się w jednej z niskich kast i zarabiający na życie zdając za pieniądze testy za innych ludzi (alegoria cinkciarza).
Paradyzja - dziennikarz trafia na niedostępną dla nikogo Paradyzję -- sztuczny księżyc zbudowany ze statków kolonizacyjnych przez niemożność lądowania na planecie. Antyutopia. Prawda odkryta z użyciem efektu Coriolisa.
Relacja z pierwszej ręki -- zbiór opowiadań, do powtórzenia
Wyjście z cienia -- ludzie pod kontrolą obcych, którzy obronili ludzkość od innych Obcych najeźdźców. Statki w kształcie cygar, obcy podobni do mrówek. Podział Ziemi na kwadraty.

Rafał Dębski

Labirynt von Brauna - przygody komisarza Michała Wrońskiego ze smaczkiem nazistowskiej tajemnicy
Żelazne Kamienie - kolejna część przygód Wrońskiego
Krzyże na rozstajach - kolejna część przygód Wrońskiego

Stanisław Lem

Solaris - żywy, inteligentny organizm wielkości planety. Żywy Ocean. Problem zetknięcia się z inną inteligentną formą życia.
Eden - astronauci-rozbitkowie nieudolnie próbują zrozumieć sytuację społeczną inteligentnej rasy na planecie, na której rozbili swój statek

Stefan Grabiński

Demon ruchu - dreszczowce o kolei, godne polecenia

William Faulkner

Stary - króciutkie opowiadanie o perypetiach więźnia uprawiającego plantację bawełny w ramach karnych prac społecznych w stanie Missisipi. Stary (Old Man), czyli rzeka Missisipi wylewa wplątując protagonistę w nieoczekiwane wydarzenia.

Ernest Hemingway

Komu bije dzwon - powieść o komunistycznym oddziale partyzanckim hiszpańskiej wojny domowej. Głównym bohaterem jest amerykański saper wysłany z misją wysadzenia mostu. Powieść porusza wpływ okrucieństw wojny na osobowość protagonisty. Jednym z wątków jest szybka i intensywna miłość podczas wojny.
Stary człowiek i morze - powieść o starym rybaku, który po długiej passie porażek w połowach wybrał się daleko w morze, aby poszukać tam ryb. Historia obrazuje problemy życia, które składa się z wielu porażek - trzeba jednak być twardym i stawiać czoła problemom.
Za rzekę, w cień drzew - śledzimy podróż amerykańskiego pułkownika do Wenecji. Powieść pozwala wczuć się w labirynt konwenansów społecznych arystokracji, poczuć klimat dawnej Wenecji i doświadczyć bezwzględności wojny i głupoty ludzi ją prowadzących.
Niepokonany (zbiór opowiadań):
- Stary człowiek przy moście - obserwacja stagnacji starca wśród uchodźców
- Coś się kończy - o zaniku uczucia do kobiety
- Powrót żołnierza - o tym jak wojna zmienia ludzi
- Śnieżny szlak - ostatni wypad na narty dwóch przyjaciół przed migracją jednego z nich do Ameryki
- Mój stary - życie dżokeja we Francji i Hiszpanii z perspektywy jego syna
- Niepokonany - opowieść o walce starego torreadora
- Oczekiwanie - krótkie opowiadanie o grypie, która dopadła dziesięciolatka

Jerzy Kłosiński

Malowany Ptak - protagonistą jest kilkuletni chłopiec, który został wysłany na wieś na kresach wschodnich przez rodziców z obawy przed drugą wojną światową. Ze względu na ciemną cerę jest uważany za cyganiątko i z tego powodu prześladowany przez zabobonną ludność wiejską. Niesamowicie dołująca książka o okrucieństwach wojny i bezwzględności ludzi opowiedziana z perspektywy dziecka, które nie rozumie otaczającego go świata.
Kroki - zbiór opowiadań, do powtórzenia

J.D. Salinger

Buszujący w zbożu - opowiadanie o młodym buntowniczym chłopaku, który po raz kolejny wyrzucony ze szkoły postanawia uciec z domu. Przemyślenia nastoletniego chłopaka z amerykańskiej rodziny klasy średniej lat powojennych na temat życia, znajomości, przyjaźni, miłości i seksu.

Albert Camus

Dżuma - powieść o mieście dotkniętym zarazą. Główni bohaterowie, którzy starają się zminimalizować skutki rozprzestrzenienia się dżumy w mieście objętym kwarantanną. Historia mocno skłaniająca do refleksji nad stosunkami międzyludzkimi.

Henryk Sienkiewicz

Janko Muzykant - króciutkie opowiadanie Sienkiewicza, nad którym warto się pochylić. Świetnie napisane obrazuje przy okazji życiowy pesymizm wschodniej Europy (w przeciwieństwie do ślepego optymizmu zachodniego świata).

Olga Tokarczuk

Bieguni - ciekawa forma, gdzie z krótkich myśli, przypowiastek i historyjek wyłaniają się większe opowiadania, a wszystko niezauważalnie tworzy większą całość. Wśród tej większej całości odnaleźć można perypetia konserwatorów ciała ludzkiego, historię zniknięcia żony i trzyletniego synka Kunickiego oraz mniejsze opowiadania o tytułowym rosyjskim kulcie religijnym i genialnym historyku prowadzącym wykłady na rejsie po greckich wodach.

Arkadij i Borys Strugaccy

Trudno być bogiem - wydanie zawierało dwie powieści fantastyki naukowej:
- Trudno być bogiem traktuje o „historykach”, którzy żyjąc wśród ludności obcej planety śledzą i dokumentują jej dzieje, próbując nie ingerować w bieg wydarzeń, co nie jest najłatwiejszym zadaniem przez ogarniający ich wokół średniowieczny zamęt, chaos, upadek moralności i mord
- Drugi najazd marsjan jest opowiadaniem błyskawicznym przejęciu kontroli nad Ziemią przez najeźdźców z kosmosu i pozyskiwaniu od ludzi soków żołądkowych. Najeźdźcy z kosmosu są nad wyraz humanitarni, a historia opowiedziana jest z bardzo ciekawej perspektywy małomiasteczkowego, emerytowanego nauczyciela - inteligentnego, aczkolwiek zanurzonego po uszy w społeczeństwie ignorantów i ciemnoty. Oprócz greckich imion, spory i powolność życia małomiejskiego sprawia wrażenie, iż akcja toczy się właśnie na półwyspie bałkańskim.

GNU's not Unix

cmd — Thu, 19 Jul 2018 22:05:00 +0200

Ominięcie hasła administratora przy pomocy hacka w GRUBie

grubmenu -> linijka linux +init=/bin/bash

mount / -o remount,rw
passwd
mount / -o remount,ro

Debootstrap

Przygotowanie dysku

dd if=/dev/zero bs=1 count=4096 of=/dev/sdX
fdisk /dev/sdX
mkfs.extX -L NAZWA /dev/sdXX

Montowanie

mkdir /mnt/target
mount /dev/sdXX /mnt/target
mkdir /mnt/target/home
mount /dev/sdXX /mnt/target/home

Debootstrap

debootstrap --arch amd64 testing /mnt/target

Ustawienie domyślnych lokalizacji specjalnych katalogów

tee ~/.config/user-dirs.dirs << END
XDG_DESKTOP_DIR="/home/cezar/"
XDG_DOWNLOAD_DIR="/home/cezar/Download"
XDG_TEMPLATES_DIR="/home/cezar/"
XDG_PUBLICSHARE_DIR="/home/cezar/"
XDG_DOCUMENTS_DIR="/home/cezar/Pliki/Dokumenty"
XDG_MUSIC_DIR="/home/cezar/Pliki/Muzyka"
XDG_PICTURES_DIR="/home/cezar/Pliki/Zdjęcia"
XDG_VIDEOS_DIR="/home/cezar/Pliki/Filmy"
END

Naive password generator

cat /dev/urandom | tr -dc [:alnum:] | head -c48; echo
LC_ALL=C tr -dc '[:graph:]' < /dev/urandom | head -c 128; echo;

Xrandr with i3

xrandr --output VGA1 --right-of LVDS1 --auto

Forward local port with active log and not "physical" connection

ssh -nNTv -L LOCAL_PORT:ADDRESS:PORT DESTINATION

Show all denied ssh connections

`bash cat /var/log/auth.log | grep 'sshd.*Invalid'

Thinkpad X230

cmd — Thu, 19 Jul 2018 13:12:00 +0200

Here are some notes I took when I was configuring my brother's laptop:

Problem with slow wifi

Proprietary drivers needed for wireless network card doesn't work properly. Internet slows down drastically from time to time, which makes using of wifi pretty annoying. To "fix" this issue following command as root:

# rmmod iwlwifi && echo "options iwlwifi 11n_disable=1" >
/etc/modprobe.d/iwlwifi-disable.conf && modprobe iwlwifi

It disables 802.11n support, which makes connection go bad. It shouldn't cause any difference in wifi usability from user perspective.

Battery

Follow tips from here: https://trisquel.info/en/wiki/optimizing-battery-time

Taniec

cmd — Sun, 08 Jul 2018 04:05:00 +0200

Podczas dzisiejszej nocy spędzonej w krakowskim centrum zawędrowaliśmy na parkiet Alternatyw. Przy przyzwoitej muzyce poniósł mnie taniec i chęć podzielenia się nim z drugą osobą. Niestety niejednokrotne próby (patrząc z perspektywy czasu nieco staroświeckie) zaproszenia pań zrodziły jedynie odmowy. Po opuszczeniu klubu, za względu na niekorzystną zmianę klimatu muzycznego, brat uświadomił mi grę, która miała miejsce na parkiecie, a uszła mym oczom - mężczyźni krążyli między grupami tańczących kobiet i grą pozorów, strzałami spojrzeń i innymi technikami próbowali upolować je niczym zwierzynę.

Zdaje się, że to właśnie niedopasowanie się do reguł zalotów było skutkiem uczucia niedosytu z powodu braku znalezienia partnerki, z którą można by podzielić się tańcem. Mniemam jednak, że wśród kobiet, które odmówiły nie znalazłbym tego czego poszukiwałem - nie udałoby się z tymi osobami dać ponieść magii tańca.

Mimo wszystko wieczór zaliczam na poczet udanych, bo i wczuwanie się solo w rytm i energię granych utworów należało do bardzo przyjemnych.

Aktualizacja 2018-08-30 02:07

Dzisiejszej nocy na domówce w piwnicy znajomego udało się odnaleźć to czego zabrakło na wypadzie z wpisu - odnalazłem przyjemność z dzielenia się tańcem. Dziękuję Karolino!

Aktualizacja 2018-09-02??? 13:24

Ponownie poniósł mnie taniec, tym razem na imprezie przy okazji Mistrzostw we Freestyle Kajakowym. Olu, dziękuję Ci za cudowną lekkość i improwizację, jaką ze mną dzieliłaś.

Konkluzja, która się w takim wypadku nasuwa jest zaprzestanie poszukiwania partnerki do tańca w klubach. Najlepiej chyba w ogóle omijać takie lokale szerokim łukiem.

Tworzenie

cmd — Sun, 24 Jun 2018 03:32:00 +0200

Lubię dawać prezenty. Najlepiej bez okazji. Można wtedy obserwować czyste reakcje - zaskoczenie, uśmiech, zmieszanie, czasem nawet euforię. Co prawda rzadko widuję się z innymi, ale może dzięki temu jestem w stanie obdarowywać tych nielicznych nieco częściej.

Niesamowitą przyjemność sprawia również wytwarzanie nowych przedmiotów - od początku roku udało mi się podjąć mniej lub bardziej udane próby produkcji mydła i kremu oraz odświeżenie wygrzebanego z szafy nożyka. Wraz z bratem zrobiliśmy również indywidualne prezenty na rocznicę ślubu naszych rodziców i półwiecze tatka.

Idąc za inspiracją artykułu o pikutku porozdawałem też kilka kuchennych wariatów. Przy tej okazji poczyniłem bardzo ciekawą obserwację. Z reguły reakcja osób obdarowywanych była bardziej autentyczna, kiedy prezent wykonany został ręcznie. Nawet pomimo jego wad i nierzadko swej tandetności. Również ja czułem się o wiele lepiej wręczając coś co wyszło spod moich rąk. W końcu dawałem przy tym kawałek siebie.

Ciekawym również wydaje się sposób odbierania prezentów. Część osób czuje silne poczucie natychmiastowego zrewanżowania się, szukając uporczywie w swoim otoczeniu czegoś co można wręczyć „w zamian”. Osobiście dając coś od siebie staram się nie oczekiwać nic w zamian i mogę powiedzieć, że powyżej opisane zachowanie wpędza mnie w zakłopotanie. Za lepszą reakcję uważam szczere podzięki i radość, których autentyczność można wyczytać z oczu i mowy ciała. Ot okazuje się, że prawidłowe przyjmowanie prezentów też jest swego rodzaju umiejętnością.

Sen

cmd — Thu, 14 Jun 2018 05:56:00 +0200

Wyśniłem dzisiaj bardzo ciekawy sen. Wracając na Peugeot'cie (leciwej szosówce mojego ojca) po nocy do domu przejeżdżałem przez Bieżanów i natrafiłem na sporą grupkę młodo wyglądających ludzi stojących u dołu zjazdu z betonowych płyt, prowadzącego do jakiegoś starego fabrycznego nieużytku. Podjechałem i zagaiłem. Opierając się o rower zostałem otoczony przez przyjaźnie nastawionych ludzi i zapytałem się o ich wiek. W toku rozmowy, gdzie jeden przez drugiego próbował ze mną porozmawiać nie mogłem uzyskać odpowiedzi, zwróciłem się więc w stronę dziewczyn stojących za mną i powiedziałem:

„Słuchajcie dziewczyny, choć może mi nie wypada ze względu na Waszą płeć piękną zadawać takiego pytania; od waszych kolegów jednak jej nie uzyskam: Z jakiego jesteście rocznika?”

Po uzyskaniu odpowiedzi ('99), oczekiwałem odbijającego pytania o mój wiek, jednak owe nie nadeszło. Wydarzył się natomiast jakiś ruch w grupie, więc zostawiłem rower na ziemi obok już leżącego tam innego jednośladowca i udaliśmy się wspólnie ścieżką w stronę domków jednorodzinnych. Przechodząc przez nieogrodzone ogródki dotarliśmy do niezamkniętego budynku, który po wejściu do środka okazał się być małą knajpką. Stanęliśmy za ladą, przy malutkiej kuchni i zdaje się - raczyliśmy się jakimiś pozostawionymi tam trunkami. Zwróciłem następnie uwagę na okolicę okienka, w którym właściciel przyjmuje zamówienia, gdzie zobaczyłem sporą ilość ręcznie rzeźbionych figurek i pomyślałem: „Właściciel czekając na klientów siedzi i rzeźbi w drewnie te wymyślne postacie”. Następnie usiadłem przed monitorem odpalonego na zapleczu komputera i zobaczyłem, że miejsce to posiada blog, na którym pojawił się właśnie nowy komentarz. Wydedukowałem, że to jeden z uczestników zajścia znudzony stagnacją rozmowy sięgnął po smartphone i natrafiwszy na blog wstawił komentarz o treści: „Fajne miejsce”. Chciałem wrócić i podzielić się z resztą moją figurkową obserwacją, lecz nie zdążyłem tego zrobić, gdyż właśnie zaczęło się rozwidniać i mocno rozweselona gawiedź ruszyła z powrotem w stronę rowerów. Pomyślałem wtedy, że mój rower też tam został i bezmyślnie chwyciwszy worek z śrubokrętami i innym szpejem ruszyłem za nimi. W tym momencie po lewej stronie, przy wejściu wykonanym z Shōji, zataczający się chłopak wpadł na jeden z ekranów łamiąc go i powodując wielki harmider. Spłoszeni nastolatkowie rzucili się do ucieczki, bo jak się okazało hałas usłyszeli mieszkańcy domków i wyszli na balkony, aby sprawdzić co jest jego przyczyną. Przechodząc przez ogrody prawie wpadłem na rozmawiającą przez telefon, ogromnie wzburzoną kobietę i mimochodem usłyszałem fragment rozmowy: „…Ci wandale rozwalili Ci pomieszczenia, zaraz zawiadamiam policję!”. Zaczepiłem ją i zapytałem, czy rozmawia z właścicielem. Powiedziałem że nie zrobiliśmy dużych szkód i poprosiłem, żeby poszła za mną, aby je zobaczyć. Kiedy pokazałem jej jedyny uszkodzony element, oznajmiłem że naprawimy go i… w tym momencie zacząłem wybudzać się ze snu. Odzyskiwanie świadomości następowało jednak powoli i jeszcze w pół-śnie począłem roztrząsać, jak całą sytuację rozwiązać. Rozmawiałem z kobietą, a z tyłu głowy pojawiły mi się dwa pytania: „Jak wytłumaczę trzymany w ręku, worek narzędzi? Toż to wygląda jakbym go rabował; Nie posiadam również numeru do nikogo z młodych, jak się z nimi skontaktuję?”. Pierwsze rozwiązałem bardzo szybko rodząc kłamstwo, że potrzebowałem narzędzi do naprawy roweru, a drugie rozwiązałem w następujący sposób - przecież na blogu jeden z chłopaków dodał komentarz! Będę mógł się z nim skontaktować i po kłębku dotrzeć do całej ekipy, poprosić ich o składkę na zniszczony ekran, wytłumaczyć że załagodziłem sytuację i wystarczy, abyśmy naprawili zniszczenia.

Najciekawszym zdaje się sam budynek knajpki, który z każdą chwilą wydawał mi się coraz bardziej znajomy. Jestem prawie pewien, że nigdy w podobnym miejscu nie byłem, a już na pewno nie sądzę, aby takie miejsce istniało na Bieżanowie. Odzyskawszy jednak część świadomości zdałem sobie sprawę, że miejsce to odwiedzałem w śnie nie po raz pierwszy. Przypomniałem sobie również stronę bloga i to również raczej z innych marów sennych. Po uświadomieniu sobie tego z tyłu głowy przemknęło pytanie: Czy knajpka ta istnieje w rzeczywistości? Pozostaje ją tylko odnaleźć!

Dodatkowo podczas spisywania powyższego tekstu poczyniłem mimochodem pewne obserwacje:

podczas wszystkich wydarzeń nie było żadnych negatywnych uczuć - zero uprzedzeń i brak awersji do podejścia do młodych pomimo lokalizacji i czasu zajścia, brak poczucia że robimy coś źle przebywając na terenie czyjejś knajpy i spożywając jego dobra oraz totalny brak chęci ucieczki po spotkaniu zdenerwowanej kobiety
mój spokój tonu głosu i zachowań, zwłaszcza przy pertraktacjach z kobietą
jedyne kłamstwo i negatywna myśl jakie zrodziły się w mojej głowie nastąpiły już w momencie półsnu, gdzie odzyskałem częściową władzę nad tokiem myślowym - pomyślałem wtedy, że może zostać mi skradziony rower
pomimo niewielkiej różnicy wieku sposób podejścia do sytuacji mój i grupy był zgoła inny - wyśniłem sobie bardzo odpowiedzialne zachowanie

Anioł w Krakowie

cmd — Sat, 09 Jun 2018 00:39:00 +0200

Kilka dni temu przechadzając się po osiedlu spotkałem anioła. Posturą przypominał postać graną przez Globisza, na pewno pochodził również z Krakowa. Nie zgadzały się tylko dwa szczegóły: zez rozbieżny i dzierżona w ręku butelka Amareny brzoskwiniowej.

Pogadaliśmy o Bogu, Einsteinie, życiu po śmierci, dwójce jego małych aniołków i Hawkingu. Choć nie… ciężko było się przebić, więc to ja wysłuchałem dość nieskładnego monologu. Osobnik ten okazał się też bardzo egocentryczny, gdyż albowiem wnosił, że nie imają się go złe duchy i należy mu się wszystko co dobre, za sprawą tego, że wybrał go sam Pan. Wybrał na anioła.

Nieoczekiwane spotkanie oprócz zaskoczenia przyniosło dużo pozytywnej energii. Życzę, żeby i na Twojej ścieżce napatoczył się anioł. Strzeż się jednak by nie odstraszyło Cię dzierżone przez niego berło!

Fundacja

cmd — Sat, 02 Jun 2018 01:06:00 +0200

Uświadomiłem sobie dzisiaj pewną rzecz. Obecnie w wielkich metropoliach żyją już ludzie, którzy niczym w stolicy Fundacji Asimova, nie widzieli nigdy gwiazd w pełnym ich ogromie. Żyją w nieustającej łunie świetlnej swojego cywilizowanego otoczenia nie wystawiając czubka nosa poza swojskie otoczenie betonu.

leżę na łące a wokół 
tylko gwiazd tysiące

i choć w sercu żal się rodzi
za tych trantorian których nic nie obchodzi
oprócz wiecznej pogoni, za złudą szczęścia - pieniądzem

więc ogień nadziei proszę, by bratnią duszę odnaleźć
i śnię o zmianie

Drukowanie artykułów przy pomocy pandoc

cmd — Fri, 01 Jun 2018 19:30:00 +0200

Osobiście wolę czytać artykuły offline, głównie z powodu złego wpływu wyświetlaczy elektronicznych na nasze oczyska. Drukowanie artykułów z sieci jest jednak często bardzo nieekonomiczne. Nie zawsze, lecz często z drukarki wyskakują dziesiątki źle sformatowanych stron z koszmarnie dobraną czcionką.

Z pomocą przybywa pandoc, który stojąc na ramionach gigantów - Haskella, LaTeXa i kilku innych narzędzi - pomoże nam wygenerować piękny i „skompresowany” pdf.

Najłatwiej pokazać będzie mi na przykładzie. Weźmy na warsztat zacny tekst Michaela Pollana, który polecam przeczytać każdemu, a zwłaszcza tym, którzy myślą o tym co jedzą. Kopiujemy tekst artykułu i lekko modyfikujemy go, aby zgadzał się ze składnią Markdown, a następnie wydajemy poniższą komendę i voilà!

$ pandoc -o unhappy_meals_michael_pollan.pdf unhappy_meals_michael_pollan.md

Domyślne ustawienia dają dość ładny wynik, ale aby uzyskać naprawdę zwarty tekst w dwukolumnowej formie znanej z prac naukowych, wystarczy dorzucić na początku pliku źródłowego następujące ustawienia przekazywane przy procesowaniu do LaTeXa:

---
papersize: a4
documentclass: article
classoption: twocolumn

title: Unhappy Meals 
author: Michael Pollan, The New York Times Magazine, January 28, 2007
...

Źródło i pliki wyjściowe:

39 GOT po Beskidzie Wyspowym

cmd — Sun, 13 May 2018 21:36:00 +0200

W ramach testu przed rajdem wybrałem się dzisiaj w trasę po Beskidzie Wyspowym, którą dobrałem tak, aby ilość GOT, a więc odległość i przewyższenia były podobne do tego co mam przejść w przyszłym tygodniu.

Dzień uważam za całkowicie udany i jestem zadowolony z tak pozytywnej niedzieli. Zaczęła się ona od bardzo przyjemnej niespodzianki. Gdzieś koło północy został mi sprezentowany pakiet Bookrage z pracami Feliksa W. Kresa, jako zwieńczenie krótkiej wymiany wiadomości, którą rozpoczęła moja krytyka utf'owych ikonek w newsletterze. Serdecznie dziękuję za tę przyjemną niespodziankę Michałowi i polecam obadać projekt Artrage!

Po kilku godzinach snu wyruszyłem busem w stronę Lubienia, skąd o 10 uderzyłem na szlak. Oto co zobaczyłem tego dnia:

widok na masyw Szczebla i Lubonia Wielkiego oraz w oddali Tatry zatrzymujące swoim ogromem potężne cumulusy
droga krzyżowa na czarnym szlaku w Tokarni (rzeźby, kurhan, staw, piwniczka-kapliczka i źródełka)
„terenowy” Fiat 126p
srebrzyste pnie monumentalnych grabów
konie, długowłose kozy, psy i domy z bali w Jolinkowie oraz całej okolicy przysiółku Jaworzyny
polskiego chińczyka w WV Passacie
„terenowego” Peugeota 205
wioskowy gang małego głośnika (i koślawej muzyki)
myślenickiego biegacza - czterokrotnie (się wymijaliśmy)

Trasa w liczbach:

Ilość GOT: 39
Dystans: 27.3 km
Czas przejścia (z busa do busa): 8:30
Ilość odcisków: 0
Spotkane żaby: 2
Ludzie na szlaku: znikome ilości

Paweł „Aldaron” Czekalski

cmd — Tue, 01 May 2018 09:56:00 +0200

Brat odkrył przede mną artystę, którego teksty uderzają niewygodnie blisko duszyczki i serduszka. Dużo i krytycznie o materializmie, konsumpcjonizmie i systemie śpiewane z niewypowiedzianą melancholią za spokojem, miłością i ucieczką z Babilonu.

Zostawiam listę ulubionych kawałków spośród tych, które przesłuchałem.

Teksty można znaleźć na stronie autora. Również tam można zakupić płyty do czego gorąco zachęcam!

Żart

cmd — Fri, 27 Apr 2018 19:17:00 +0200

Wchodząc dzisiaj do biura usłyszałem mimochodem rozmowę dwóch kierowców firmy gartronomicznej. Następujące zdanie

- No ja to mieszkam na Królewskiej. Także na przerwie, wiesz co robię, hehe…
- …czytam książkę.

wypowiedział człowiek bardziej szeroki niż wysoki, o głowie łysej, niczym góra w Świętokrzyskiem oraz wyrazie twarzy, który nie wskazywał na wysoką lotność umysłu. Przez to w mojej głowie zrodziło się pewne uprzedzenie i zadałem sobie pytanie, jak głęboko sięgał ów żart. Czy rzeczywiście czyta on w przerwie książki i żart tkwi w „olewaniu” pracodawcy? Czy może jest to jakaś przenośnia mówiąca o innych czynnościach wykonywanych w domu w czasie przerwy w pracy?

Najbardziej doceniłbym nieznajomego, jeśli prawdą okazałby się pierwszy wariant ze względu na łamanie stereotypu masa mięśni, kisiel w mózgu. Jednak i w drugim przypadku można doszukać się ciekawie zbudowanego żartu.

Yann Tirsen

cmd — Fri, 16 Mar 2018 11:21:00 +0100

Polecam wszystkim twórczość Yann'a Tiersen'a. Niejeden utwór niesie ze sobą niesamowity bagaż emocjonalny i potrafi wywołać różne, czasem bardzo skrajne uczycia. Myślę, że dzięki temu niektóre utwory można nazwać arcydziełami.

Eksplorując muzykę właśnie tego kompozytora natrafiłem na Le Jour d'Avant. Polecam przesłuchać ten kawałek po czym i tylko wtedy jeśli go przesłuchacie przeczytać poniższą interpretację An Ay (tłumaczenie moje):

Tak właściwie wyczułam zakończenie zanim ono nastąpiło. Radość w utworze zdała
się niesamowicie sztuczna - to jest to czego udało się Tiersenowi dokonać -
myślę, że chciał pokazać uciechę klauna - sztuczną i przerażającą radość oraz
szaleństwo, które zasłaniają całe zło świata.  Utwór ten rozbrzmiewa niczym
smutny klaun.

Całujcie mnie wszyscy w dupę

cmd — Fri, 16 Mar 2018 11:00:00 +0100

Teatralne wykonanie wiersza Juliana Tuwima pt. „Całujcie mnie wszyscy w dupę”. Dopiero dzisiaj dowiedziałem się jednak, że nie dane mi było go poznać w całej okazałości.

Poniżej wstawiam wiersz w całej okazałości:

Całujcie mnie wszyscy w dupę

Julian Tuwim

Absztyfikanci Grubej Berty
I katowickie węglokopy,
I borysławskie naftowierty,
I lodzermensche, bycze chłopy.
Warszawskie bubki, żygolaki
Z szajką wytwornych pind na kupę,
Rębajły, franty, zabijaki,
Całujcie mnie wszyscy w dupę.

Izraelitcy doktorkowie,
Widnia, żydowskiej Mekki, flance,
Co w Bochni, Stryju i Krakowie
Szerzycie kulturalną francę !
Którzy chlipiecie z “Naje Fraje”
Swą intelektualną zupę,
Mądrale, oczytane faje,
Całujcie mnie wszyscy w dupę.

Item aryjskie rzeczoznawce,
Wypierdy germańskiego ducha
(Gdy swoją krew i waszą sprawdzę,
Werzcie mi, jedna będzie jucha),
Karne pętaki i szturmowcy,
Zuchy z Makabi czy z Owupe,
I rekordziści, i sportowcy,
Całujcie mnie wszyscy w dupę.

Socjały nudne i ponure,
Pedeki, neokatoliki,
Podskakiwacze pod kulturę,
Czciciele radia i fizyki,
Uczone małpy, ścisłowiedy,
Co oglądacie świat przez lupę
I wszystko wiecie: co, jak, kiedy,
Całujcie mnie wszyscy w dupę.

Item ów belfer szkoły żeńskiej,
Co dużo chciałby, a nie może,
Item profesor Cy… wileński
(Pan wie już za co, profesorze !)

I ty za młodu nie dorżnięta
Megiero, co masz taki tupet,
Że szczujesz na mnie swe szczenięta;
Całujcie mnie wszyscy w dupę.

Item Syjontki palestyńskie,
Haluce, co lejecie tkliwie
Starozakonne łzy kretyńskie,
Że “szumią jodły w Tel-Avivie”,
I wszechsłowiańscy marzyciele,
Zebrani w malowniczą trupę
Z byle mistycznym kpem na czele,
Całujcie mnie wszyscy w dupę.

I ty fortuny skurwysynu,
Gówniarzu uperfumowany,
Co splendor oraz spleen Londynu
Nosisz na gębie zakazanej,
I ty, co mieszkasz dziś w pałacu,
A srać chodziłeś pod chałupę,
Ty, wypasiony na Ikacu,
Całujcie mnie wszyscy w dupę.

Item ględziarze i bajdury,
Ciągnący z nieba grubą rętę,
O, łapiduchy z Jasnej Góry,
Z Góry Kalwarii parchy święte,
I ty, księżuniu, co kutasa
Zawiązanego masz na supeł,
Żeby ci czasem nie pohasał,
Całujcie mnie wszyscy w dupę.

I wy, o których zapomniałem,
Lub pominąłem was przez litość,
Albo dlatego, że się bałem,
Albo, że taka was obfitość,
I ty, cenzorze, co za wiersz ten
Zapewne skarzesz mnie na ciupę,
Iżem się stał świntuchów hersztem,
Całujcie mnie wszyscy w dupę !

Cenzura wydaje się nieprzypadkowa i moim zdaniem nie przystoi, szczególnie w przypadku wiersza, który przedstawia subiektywną krytykę rzeszy ludzi. Jako komentarz wstawiam znalezioną w serwisie Youtube satyrę na ten temat:

I wy aktorzy co z mych wierszy
Wybiórczo cytujecie słowa
Niechże się przyzna który pierwszy
Przed klerem w piasek głowę schował
Wy bojaźliwe aktorzyny 
Co kark zginacie przed biskupem 
Z innej żeśmy lepieni gliny 
Całujcie mnie wszyscy w dupę!

Sztuka Obsługi SMTP

cmd — Wed, 14 Feb 2018 13:37:00 +0100

Czyszcząc skrzynkę z pocztą elektroniczną natrafiłem na swój rant odnośnie niemożności obsługi e-maili skierowaną do kumpli. Nieco się uśmiałem, jak ją teraz czytałem, także przeklejam poniżej w niezmienionej formie :)

Każdy kto mnie odpisał popełnił identyczny błąd, postanowiłem zatem
zrobić krótki wpis na temat sztuki dawno zapomnianej, aczkolwiek często
wymaganej przez tradycję oraz wszelakie urzędy - Sztukę Obsługi SMPT (w
skrócie SOS), a mówiąc bardziej ludzkim językiem - Jak to się robi w
tego e-maila, Panie Prezesie?!

Wersja tl;rd: jak chcecie odpisać do wszystkich, a tak z treści waszych
wiadomości wynikałoby, używajcie przycisku "Replay All", tudzież
polskiej wersji językowej owego.

Wersja długa:
Najważniejsze w nagłówku wiadomości SMPT, potocznie zwanej e-mailem
(tutaj ciekawostka - środowisko informatyczne zaczęło używać nazwy
"snail mail" na pocztę tradycyjną ze względu na jej powolność) to:
From:       → jak się łatwo domyślić autor wiadomości
Replay-to:  → (opcjonalne) często używane przy spamie
Date:       → data nadania wiadomośći
Subject:    → temat
To:     → odbiorca, może być kilka takich pól
CC:     → Carbon Copy, czyli kopia wiadomości - może być kilka
BCC:        → Blind Carbon Copy, j/w tylko, że ukryta

Teraz, klikając "Replay/Odpowiedz", wiadomość trafia tylko i wyłącznie
do autora nadanej wiadomości (pola From bądź Replay-to). Jeśli klikniemy
"Replay All/Odpowiedz wszystkim" odpowiedź zostanie wysłana do
wszystkich osób z list (From/Replay-to, To oraz CC).

Skoro już rozumiemy o co chodzi, pozwolę sobie zarzucić jeszcze
netykietą przy formułowaniu wiadomości do wielu odbiorców, rozpatrzę
tylko 4 najczęściej spotykane przypadki:
1. Piszemy wiadomość tak, jak ja w pierwszym mailu - wszystkich
odbiorców umieszczamy w polu To:. Netykieta mówi, żeby na tak
sformułowanego maila odpowiadać do wszystkich odbiorców wiadomości,
chyba że nadawca wskazał inaczej, bądź chcemy explicite napisać tylko do
nadawcy (na przykład, żeby go zbesztać, ale nie publicznie :P)

2.Piszemy oficjalnego maila (np. do wykładowcy/nauczyciela/szefa), ale
kopia wiadomości powinna również trafić do kogoś innego (np. odpowiednio
pomocnika wykładowcy/wychowawczyni/babeczek z kadr). Formułujemy zatem
wiadomość, gdzie głównego odbiorcę (bądź odbiorców) umieszczamy na
liście To:, a wszystkich których mail również dotyczy umieszczamy na
liście CC:. W takim przypadku odbiorca decyduje, czy powinien zwrócić
maila tylko do odbiorców z listy To:, czy wiadomość powinna również
trafić do listy CC:

3.Wadą dwóch pierwszych przypadków jest fakt, że wszyscy odbiorcy
(zarówno Ci z listy To:, jak i CC:) widzą wszystkich pozostałych
odbiorców, zatem jeśli chcemy wysłać maila, ale żeby odbiorcy nie
widzieli siebie nawzajem powinniśmy sformułować następującą wiadomość -
w polu To: powinniśmy umieścić własny adres e-mail (aby nie pozostało
puste), a wszystkich odbiorców powinniśmy zamieścić na liście BCC:. Taki
rodzaj wiadomości powinien zostać wykorzystywany przez zbiorowe, często
automatyczne maile, jak na przykład oferty ze sklepów albo listy
mailingowe do studentów/uczniów (to, że nie powinny istnieć wspólne
skrzynki dla grupy/roku/klasy to temat na osobnego równie długiego
maila). Niestety nierzadko zamiast na listę BCC: odbiorcy takiej
wiadomości trafiają na listę To: i bęc, mamy idealną listę adresów, żeby
podać do jakiegoś serwisu spamerskiego for teh LULZ.

4.Ostatnim przypadkiem jest wariacja na temat trzech poprzednich, co już
mogliście sami wyczaić. Możemy łączyć w dowolny sposób te wiadomości.
Ciekawym przypadkiem, który miałem okazję zobaczyć jest wysłanie
wiadomości opierdalającej pracownika, gdzie pracownik znalazł się w To:,
dział kadr znalazł się w CC:, a kolega szefa znalazł się w BCC:, żeby
mógł się pośmiać :)

Iron Sky

cmd — Thu, 25 Jan 2018 23:01:00 +0100

Oglądając ostatnio po raz kolejny (zapisany na dysku) teledysk do piosenki Paolo Nutini odniosłem silne wrażenie, że oglądam dokument poświęcony uzależnieniu od cracku w jakimś państwie powstałym po rozpadzie ZSRR. Zadałem sobie więc pytanie: Czy wideo jest zrobione pod muzykę, czy wręcz odwrotnie muzyka jest zrobiona pod jakiś wycinek dokumentu?

Wyniki poszukiwań na początku nieco mnie zawiodły, gdy dowiedziałem się że jest to wyreżyserowany teledysk, do którego stworzono cały dystopiczny świat. Jednak po przeczytaniu tej ciekawej recencji zmieniam nieco swój odbiór tego utworu i doceniam pracę artystów. Udało się im stworzyć świat na tyle prawdziwy, że widz zastanawia się czy nie ogląda otaczającej nas rzeczywistości. Myślę, iż efekt ten udało się głównie uzyskać przy pomocy obróbki wideo na początku teledysku, aby wyglądał jak zgrana z kasety VHS.

Samą produkcję serdecznie polecam - zarówno muzyka, jak i obraz są zacne, a w połączeniu dają naprawdę mocny i wywołujący silne emocje film.

Sztuka za siódemkę

cmd — Fri, 15 Dec 2017 01:30:00 +0100

Spacer, plakat, słaba pamięć, próba zapamiętania oraz rezultat:

*Siedem złoty - srebrnych monet  
czasu, godzin - nie za mało

W samotności, pośród ludzi
film oglądać by się chciało

W ARS trwa akcja Sztuka za siódemkę.

Lampa

cmd — Sun, 10 Dec 2017 21:17:00 +0100

Kraków. Idę chodnikiem. Z bocznej ulicy wyjeżdża samochód. Zauważam brak prawego światła mijania, więc gestem dłoni sygnalizuję o tym kierowcy. On odmachuje ręką jednocześnie dziękując i dając do zrozumienia, że jest świadomy usterki.

Droga wiejska nieopodal Nowego Wiśnicza. Spaceruję, aby odpocząć od zgiełku imprezy urodzinowej. Z naprzeciwka nadjeżdża samochód bez prawego światła mijania. Korzystając z tego samego gestu informuję o tym prowadzącego. Golf dwójka bądź trójka mija mnie i z piskiem opon zatrzymuje się kilkanaście metrów dalej. Z pojazdu wyskakuje osobnik nielichej postury i wykrzykuje: "Masz jakiś problem?!". Zbity z tropu i nieco przestraszony odpowiadam, że starałem się zakomunikować brak światła. Kierowca Volkswagena rozbujanym krokiem podchodzi do przodu swego wehikułu i weryfikuje moje słowa, po czym kwituje wydarzenie lakonicznym "Aha." i odjeżdża pozostawiając mnie skonsternowanego.

Ciekawe, jak różne reakcje można spowodować jednym gestem i czystą intencją ostrzeżenia o potencjalnym niebezpieczeństwie.

Lista filmów

cmd — Wed, 06 Dec 2017 16:20:00 +0100

Poniżej przedstawiam listę obejrzanych filmów, które są moim zdaniem warte obajrzenia po raz wtóry.

Ostatnia aktualizacja: 2018-08-30

Tytuł	IMDB	Rok	Reżyser	Opis
Amélie	imdb	2001	Jean-Pierre Jeunet	Unikalny styl. No i podróżujący krasnal!
Black Cat, White Cat	imdb	1998	Emir Kusturica	Film potrafi rozbawić absurdalnym, niekiedy czarnym bośniackim humorem.
Brat	imdb	1994		Rosyjski film gangsterski osadzony w realiach post-komunizmu. Druga część nie warta oglądania.
Breakfast Club	imdb	1985	John Hughes	Film o amerykańskich licealistach-wyrzutkach skazanych na swoje towarzystwo podczas aresztu szkolnego. Ciekawe zobrazowanie stereotypowych grup społecznych lat 80tych.
Children Full of Life	imdb	2003	Noboru Kaetsu	Jak powinno wyglądać „nauczanie” w szkole na przykładzie klasy pana Kanamori.
City of God	imdb	2002	Fernando Meirelles	Historia o życiu w slumsach Rio de Janerio.
Clockwork Orange	imdb	1971	Stanley Kubrick	Nieudolna próba rozwiązania problemu super-przemocy.
Death Proof	imdb	2007	Quentin Tarantino	Maniak prześladuje dwie grupy kobiet doprowadzając do wypadków samochodowych swoim kaskaderskim wehikułem.
Dr. Stranglove	imdb	1964	Stanley Kubrick	Pełny tytuł: Dr. Strangelove or: How I Learned to Stop Worrying and Love the Bomb. Podejście Kubricka do zimnej wojny w wydaniu czarnej komedii.
Faculty	imdb	1998	Robert Rodriguez	Inwazja kosmitów z Frodem w roli głównej plus nietypowa promocja narkotyków.
Fantastic Mr. Fox	imdb	2009	Wes Anderson	Nietypowa animacja o perypetiach lisiej rodziny.
Fargo	imdb	1996	Joel&Ethan Coen	Śledztwo w sprawie porwania prowadzi policjantka w ciąży. Mnogość zwrotów akcji!
Godfather	imdb	1972	Francis Ford Coppola	Ostatnia scena, whoa!
Goodfellas	imdb	1990	Martin Scorsese	Gangsterzy. Gra aktorska na najwyższym poziomie.
Grand Budapest Hotel	imdb	2014	Wes Anderson	Historia pewnego hotelu opowiedziana z perspektywy boya hotelowego.
Gruz 200	imdb	2007	Aleksey Balabanov	Czarny jak noc rosyjski humor.
Guzikowcy	imdb	1997	Petr Zelenka	Komedia okraszona nietypowym czeskim humorem. „Szczęście Kokury!”
In Bruges	imdb	2008	Martin McDonagh	Morderstwo zabójcy w bajkowej Brugii. Darcie łacha z karłów. Mocno.
I Saw the Devil	imdb	2010	Jee-woon Kim	Seryjni mordercy i agent specjalny. Krwawy. Bardzo.
Koyaanisqatsi	imdb	1982	Godfrey Reggio	Obraz pokazujący w jaki sposób człowiek wyniszcza Ziemię. Wyborna ścieżka dźwiękowa skomponowana przez Philip’a Glass’a.
Mononoke-hime	imdb	1997	Hayao Miyazaki	Prawdopodobnie najlepsze dzieło Hayao Miyazakiego.
Leon: The Proffesional	imdb	1994	Luc Besson	Film o "sprzątaczu". Wyśmienita gra młodej Natalie Portman.
Let the Right One In	imdb	2008	Tomas Alfredson	Film traktuje o historycznie ważnym motywie w Szwecji - wampirach.
Lock, Stock and Two Smoking Barrels	imdb	1998	Guy Ritchie	Wielka Brytania. Marihuana. Dług. Dwie stare strzelby. Po obejrzeniu polecam zobaczyć 2. definicję na urbanie
The Silence of the Lambs	imdb	1991	Jonathan Demme	Historia agentki FBI szukającej seryjnego mordercy z pomocą sławnego Hannibala Lectera.
Moonrise Kingdom	imdb	2012	Wes Anderson	Opowieść o miłości dwunastoletnich wyrzutków.
Oldboy	imdb	2003	Chan-wook Park	Brutalny. Genialny zwrot akcji.
Paprika	imdb	2006	Satoshi Kon	Genialne! Rzeczywistość miesza się z fantazją i marą senną z dynamiką możliwą tylko w animacji.
Perfect Blue	imdb	1997	Satoshi Kon	Thriller o prześladowanej przez fana pop ex-gwieździe.
Pulp Fiction	imdb	1994	Quentin Tarantino	Klasyk. Wyśmienity rocznik.
Rashômon	imdb	1950	Akira Kurosawa	Arcydzieło najbliżej oddające nieuchwytną w filmu indywidualność interpretacji formy czytanej.
Reservoir Dogs	imdb	1992	Quentin Tarantino	Najlepszy moim zdaniem film Tarantino. Historia nieudanego napadu na sklep z biżuterią.
Seven psychopats	imdb	2012	Martin McDonagh	Bardzo ciekawy koncept scenariusza. Istna incepcja scenariusza w scenariuszu o pisaniu scenariusza.
Seven samurai	imdb	1954	Akira Kurosawa	Wieś wynajmuje samurai do obrony przed bandytami.
Shaun of the Dead	imdb	2004	Edgar Wright	Visual komedy o zombie.
Spring, Summer, Fall, Winter... and Spring	imdb	2003	Kim Ki-Duk	Śledzimy etapy dojrzewania adepta osamotnionej buddyjskiej świątyni. Piękna metafora życia.
Stand By Me	imdb	1986	Rob Reiner	Historia o prawdziwej chłopięcej przyjaźni. Zacna puenta.
Taking Off	imdb	1971	Milos Forman	Wyśmienita scena palenia marihuany.
The Cabinet of Dr. Caligari	imdb	1920	Robert Wiene	Wysublimowane morderstwa nawiedzają miasto podczas wizyty sławnego hipnotyzera.
The Men from Earth	imdb	2007	Richard Schenkman	Człowiek, który twierdzi że żyje nieprzerwanie od kilkunastu tysięcy lat. W pamięci zapadło "wytłumaczenie chrześcijaństwa". Zacny koncept, niestety słaba gra aktorska i reżyseria.
Tokyo Godfathers	imdb	2003	Satoshi Kon	Trzech bezdomnych i porzucone niemowlę. Dużo niesamowitych zwrotów akcji, genialne cięcia i sporo humoru.
Trainspotting	imdb	1996	Danny Boyle	Historia o paczce szkockich narkomanów.
Unbreakable	imdb	2000	M. Night Shyamalan	Film biorący na warsztat kulturę komiksu amerykańskiego, nie będący gniotem pokroju Avengers. W rolach głównych Bruce Willis i Samuel L. Jackson.
Willy Wonka & the Chocolate Factory	imdb	1971	Mel Stuart	Polecam oryginał, a nie remake z 2005 roku. Karły!
Yôjinbô	imdb	1961	Akira Kurosawa	Historia chytrego ronina i pewnego miasteczka oraz dwóch skłóconych klanów.
Nietykalni	imdb			Oparta na faktach historia więzi między sparaliżowanym od szyi w dół francuskim milionerem i wyrzuconym na margines społeczny imigrantem. Niestety mocno zniekształcona przez poprawność polityczną i miejscami różowa do porzygu.

OMPIK 2017

cmd — Tue, 26 Sep 2017 23:03:00 +0200

W zeszły weekend miałem okazję wziąć udział w Otwartych Mistrzostwach Polski Instruktorów Kajakarstwa, które to odbywały się w Drzewicy na torze kajakowym. Impreza zaczęła się w piątek, kiedy to wybudowano tor zwałkowy. Niestety nie miałem okazji uczestniczyć w jego tworzeniu, jako że dojechaliśmy na miejsce dopiero wieczorem. Udało się za to załapać na krótki trening przed zachodem słońca.

Zawody właściwe trwały przez całą sobotę i pół niedzieli. Pierwszego dnia rozgrywane były następujące konkurencje: tor zwałkowy (drużynowy oraz indywidualny), slalom w kanadyjce (na płaskiej wodzie, bez zmiany chwytu pagaja), piórkowanie i naciąganie, wysokie podpórki oraz pozostałe dwie konkurencje drużynowe - slalom w 3 osoby na kanadyjce oraz T-rescue. Rywalizacja wraz z przerwą obiadową zabrała całą sobotę i trwała od 9tej rano, aż po godziny wieczorne.

W niedziele zostały zrealizowane pozostałe dwie konkurencje - slalom klasyczny (ale na nieklasycznych kajakach) i rzut rzutką. Po zakończeniu zawodów część osób odbyła weryfikację PSKK na stopnie GM2 i N4.

Serdecznie dziękuję organizatorom za przygotowanie tej imprezy oraz sędziom za poświęcony czas.

To tyle jeśli chodzi o krótkie sprawozdanie. Przejdźmy teraz do wrażeń.

Niesamowitym widokiem była wymiana informacji i doświadczeń między różnymi grupami kajakowymi. Dzięki temu nauczyłem się całkiem sporo, w temacie technik zwałkowych. Brakowało niestety silnej grupy górskiej, gdyż włącznie ze mną (a nie wiem czy nawet mogę aspirować do owej) były to trzy osoby. A wymiana informacji w tej kwestii solidnie by się przydała, gdyż umiejętności dużej części doświadczonych kajakarzy nizinnych i morskich radziła sobie... ekhm... cokolwiek nie najlepiej. Wskazywało na to między innymi totalny brak odruchów przy pływaniu na torze z odkręconą zastawką i koszmarnie niska skuteczność rzutów rzutką. W przypadku pierwszego istotność wzrasta dopiero na szybko płynących ciekach, jednak braki z ratownictwa są moim zdaniem niedopuszczalne.

Sama organizacja wydarzenia była porządnie zaplanowana. Niewielkie obsuwy i problemy techniczne naturalnie występowały, ale były szybko zażegnywane. Niestety nieco gorzej wypadła organizacja samych zawodów. Duża część regulaminów była bardzo niejasno określona, a i sędziowie sami niekiedy nie wykazywali najwyższego poziomu zrozumienia dyscypliny, której byli obserwatorami. Szanuję natomiast ich poświęcenie się, gdyż warunki pogodowe nie sprzyjały, a oni dzielnie czuwali na swoich posterunkach.

Poniżej foto- i video-relacja z imprezy:

„Witraże internetowe”

cmd — Tue, 26 Sep 2017 01:27:00 +0200

„Witraże internetowe”

Dzisiejszej bezsennej nocy „stworzyłem” poniższe „witraże internetowe”.

Szukając kafejki internetowej w Sanoku, natknąłem się na plan parku im. Adama Mickiewicza. Ścieżki tworzą tam niesamowite wzory, które układają się w różne obrazy.

Grzyboprzerabianie

cmd — Mon, 18 Sep 2017 16:20:00 +0200

Załóżmy taką hipotetyczną sytuację - dostaliśmy 20kg grzybów. Praktycznie samych borowików, z kilkoma wyjątkami - maślakami. 20kg! Co z taką ilością zrobić? Jak to ogarnąć?

Sytuacja ta stała się dla mnie rzeczywistością, kiedy to w zeszły czwartek dostałem dwie skrzynki owych i musiałem się grzybkami jakoś przez weekend zająć.

Czwartek

Obieranie! Wszystkie grzyby trzeba ładnie wyczyścić z nieporządanych elementów ściółki leśnej. Najlepiej "na sucho". Do pomocy można zaprząc paru znajomych, którym w ramach podziękowanie przygrzmocimy makaron z sosem grzybowo-śmietanowym.

Marynowanie! Najmniejsze sztuki można przeznaczyć na zrobienie słoiczków na zimę, coby była zagryzeczka albo jaki dodatek do głównego dania. Marynowanie jest pracochłonne i śmierdzące, ale warte swoich późniejszych efektów (taką mam przynajmniej nadzieję).

Suszenie! To najprostszy sposób konserwacji grzybów, abyśmy mogli się nimi cieszyć po sezonie. Grzybki trzeba wyczyścić "na sucho", robaczywe odrzucić, ile się zmieści do piekarnika na dobrych kilka godzin na 50°C (jak trochę oddadzą wody, można zwiększyć temperaturę do 60-70°C). Te co się nie zmieszczą rozłóżmy w jakimś dobrze nasłonecznionym i suchym miejscu (jeśli oczywiście słonko dopisuje - w moim przypadku niestety nie wykazało się).

Piątek

Pasteryzacja! Dla pewności dobrze jest wrzucić słoiki z naszymi grzybami do gotującej się wody na jakieś 30 minut. Użyjmy szmatki, żeby słoiki nie stykały się ze sobą i garnkiem. Po wyciągnięciu odwrócić dnem do góry i zostawić do ostygnięcia. Pozwoli to też zweryfikować szczelność zamknięcia. Dobrze jest mieć świeże zakrętki, coby zaoszczędzić sobie frustracji, kiedy po wyciągnięciu z gara zakrętka puszcza i wylewa się drogocenna zalewa.

Marynowanie! Ze względu na dużą ilość borowiczków i fakt, że pierwszy raz marynowałem cokolwiek, postanowiłem poza babcinym przepisem wypróbować również ten z internetów.

Suszenie! Kiedy pierwsza partia wysuszona jest tak, że łamie się w rękach (ale nie kruszy na proszek), możemy wrzucić kolejną, a ususzone grzybki zapakować do metalowego lub szklanego szczelnie zamykanego pojemnika.

Sobota

Pasteryzacja! Druga partia słoików do gara!

Suszenie! Piekarnik z wyłączeniem nocy chodzi cały czas od kilku dni, a grzybów nie ubywa - strach myśleć o rachunkach za prąd.

Niedziela

Kotleciki bakaliowo-grzybowe! Kolejny przepis z internetu. Wyszły całkiem niezłe.

I jeszcze raz suszenie! Ostatnia partia grzybów "doszła" wieczorem w niedzielę. Zadanie wykonane. Grzyby zjedzone, zamienione w dania i zakonserwowane.

Przepisy

Sos śmietanowo-grzybowy

Składniki:

grzyby ilość według uznania
1-2 cebule
kilka ząbków czosnku
gęsta śmietana
olej do smażenia
przyprawy: świeża natka pietruszki, sól, pieprz

Na patelni zeszklić cebulę. Dorzucić czosnek, a następnie grzyby. Kiedy grzyby ładnie się skurczą i nabiorą koloru dodać śmietanę i przyprawy. Gotowe. Podawać z makaronem.

Grzybki marynowane babci Basi

Składniki:

małe całe grzybki
1 cebula
1 marchew
ziele angielskie
liść laurowy
zalewa: 7 szklanek wody, 1 szklanka octu 10%, łyżka cukru

Zagotować zalewę, odstawić do ostudzenia. Grzyby oczyścić, przepłukać pod wodą i gotować przez kilka minut w osolonej wodzie. Do wyparzonych słoików wrzucić po 4 ziarenka ziela angielskiego, liściu laurowym, plastrze cebuli, dwóch plastrach marchwi. Zalać ciepłą zalewą, zakręcić i obrócić do góry nogami do ostudzenia.

Kotleciki bakaliowo-grzybowe

Składniki:

2 cebule
4-6 ząbków czosnku
3 ugotowane na twardo jaja
2 jaja
sporo grzybów
garść suszonych śliwek
garść migdałów
buła
bułka tarta
olej do smażenia

Generalnie korzystałem z tego przepisu, ale nieco go zmodyfikowałem, jak chodzi o składniki. Miałem świeże grzyby, więc takich używałem. Nie dodawałem również orzechów włoskich, ale myślę że lepiej będzie zamienić migdały właśnie na owe. Smażymy cebulę i czosnek, oraz wcześniej ugotowane grzyby na patelni (grzyby gotować kilkanaście minut). Potem wrzucamy składniki z patelni, bułę, śliwki, orzechy, ugotowane jajka i trochę bułki tartej do miksowania. Na sam koniec wrzucić żółtka i ubite białka dwóch jaj oraz przyprawy. Z takiej masy formować kotleciki, obtaczać w bułce tartej i smażyć na patelni.

Można spożywać jako a'la placki, kotleciki, "ziemniaki" etc.

Kaszotto z bakłażanem

cmd — Wed, 13 Sep 2017 17:27:00 +0200

Wegetariańskich dań odkrywanie ciąg dalszy. Co zrobić, aby kasza jaglana dostała nieco smaku i składników odżywczych? Rozwiązanie: ugotować ją z warzywami w bulionie warzywnym z dodatkiem pasaty, a potem zapiec w piekarniku!

Przepis, który tylko nieco zmodyfikowałem korzystając z bulionu warzywnego i nieco innych przypraw. Polecam nie używać sera, szczególnie wątpliwej jakości... Dodatkowy atut bezserowości - danie stało się wegańskie!

Wyjaśnienie nazwy: Ryż - risotto. Kasza - kaszotto.

Wersja wegańska...

...i wegetariańska.

Wege burgery

cmd — Sun, 03 Sep 2017 17:49:00 +0200

Eksperymentując z wegetariańskimi daniami pomyślałem, że muszę znaleźć jakieś zastępstwo na wyśmienite burgery, które można teraz kupić w dużej ilości food tracków w Krakowie. Znalazłem zatem ten przepis na burgera z bakłażanem. Serdecznie polecam i zdaję fotorelację z przebiegu gotowania:

Od bułki czas zacząć:

Przygotowanie burgera:

I konsumpcja:

Lista rzeczy biwakowych

cmd — Tue, 29 Aug 2017 16:29:00 +0200

Poniżej znajduje się lista rzeczy biwakowych, które polecam zabierać ze sobą do lasu. Lista ta będzie regularnie aktualizowana. Punkty napisane kursywą oznaczają rzeczy, które powinna zabrać grupa, a nie każdy indywidualnie. Dodatkowo poniżej rozszerzam listę o rzeczy typowo kajakowe.

Akcesoria

plecak
mapa
apteczka

Odzież

bielizna
podkoszulki
spodnie długie i krótkie
polar
kurtka przeciwdeszczowa
kąpielówki
czapka/kapelusz
obuwie:
- buty pełne + komplet skarpet
- klapki/sandały

Biwak

namiot/tarp
karimata
śpiwór
czołówka + zapas baterii
siekiera
saperka

Kuchnia

menażka/miska
kubek
sztućce (łyżka jest najbardziej uniwersalna)
ostry nóż
zapałki/zapalniczka
herbata
woda
jedzenie
worki na śmieci
butla gazowa, palnik

Higiena osobista

szczoteczka i pasta do zębów
mydło szare
butelka z wodą do podmywania
ręcznik
filtr UV
środek na komary

Dodatkowo podaję rzeczy specyficznie potrzebne pod ręką w kajaku. Mogą się one powtarzać z wymienionymi we wcześniejszych kategoriach.

Pływanie

worek wodoszczelny/zapas worków na śmieci
poncho/kurtka przeciwdeszczowa
okrycie głowy
filtr UV
woda do picia
przekąska (kanapka/owoc)
odzież i obuwie:
- buty do wody (dobrze trzymające się stopy (stare trampki, sandały) - klapki odpadają)
- odzież powinna być dobrana tak, aby nie nasiąkała wodą. Wybierzmy zatem polar ponad bluzę, syntetyczną koszulkę nad bawełnianą, czy syntetyczne spodnie nad jeans albo dres
- dobrze jest też mieć zapasową suchą podkoszulkę pod ręką w razie, gdy się zmoczymy, a pogoda się ochłodzi
idąc za maksymą „Trzeźwość podstawą rekreacji” nie bierzemy na wodę alkoholu

Orientalna wieprzowina

cmd — Sun, 25 Jun 2017 20:01:00 +0200

Przepis do wykorzystania jeśli lubimy marchewkę i trafiliśmy na promocję na wieprzowinę.

Składniki:

300-450g mięsa wieprzowego (np. szynki)
1-1,5 marchewki
1 czerwona papryka
5-7 ząbków czosnku
mąka ziemniaczana/kukurydziana
ryż
imbir
olej kokosowy do smażenia
sos:
- 9 łyżek octu
- 15 łyżek sosu sojowego
- 6-8 łyżek wody
- 4-5 łyżek cukru brązowego

Sposób przygotowania:

Mięso wieprzowe pokroić w paski, a potem w poprzek ścięgien bardzo wąsko w “plastry”, zasolić, zapieprzyć i obtoczyć w mące.
Wymieszać wszystkie składniki sosu w misce.
Pokroić marchew w paski (długości połówki marchewki), paprykę w kostkę, zetrzeć imbir, pokroić czosnek w paski. Wszystko wrzucić na patelnię i dusić do zmięknięcia warzyw.
Mięso upiec na patelni, następnie pomieszać z uduszonymi warzywami i podlać sosem. Poczekać do zgęstnienia sosu.

Sposób podania:

Podać z ryżem, można posypać zieloną cebulką i/lub orzechami.

Makaron z kurczakiem i szpinakiem

cmd — Sat, 24 Jun 2017 20:01:00 +0200

Konsumowałem ostatnio dużo szpinaku, więc w poszukiwaniu nowej ciekawej formy przygotowania owego znalazłem przepis na makron z kurczakiem i szpinakiem. Po lekkich modyfikacjach poniżej prezentuje przepis.

Składniki:

podwójna pierś z kurczaka
2 cebule
kilka ząbków czosnku
300g szpinaku
śmietana 18%
olej do smażenia
makaron (penne lub gruby spaghetti)
sól, pieprz, bazylia, świeża pietruszka

Sposób przygotowania:

Ugotować makaron.
Cebulę posiekać w plastry i zeszklić na oleju na rozgrzanej patelni. Następnie dorzucić 1-2 pokrojone ząbki czosnku. Później wrzucić opłukany i grubo pokrojony szpinak - dusić, aż szpinak będzie gotowy.
Na drugiej patelni na oleju podsmażyć pokrojonego w kostkę, zasolonego i popieprzonego kurczaka.
Do gotowego szpinaku dorzucić ok. 250g śmietany, doprawić bazylią, posiekaną pietruszką, solą i pieprzem oraz wcisnąć kilka ząbków czosnku do smaku. Poczekać, aż sos śmietanowy zgęstnieje, następnie dorzucić upieczone mięso. (wersja dla grubasów: można również dodać do sosu mascarpone albo ser żółty - cheddar bądź ementaler)

Sposób podania:

Sosem śmietanowym z kurczakiem polać makaron. Można posypać parmezanem.

Kurczak generała Tso

cmd — Fri, 23 Jun 2017 20:01:00 +0200

Ciekawy sposób przygotowania kurczaka na słodko-ostro.

Składniki

Kurczak:
- 680g piersi z kurczaka
- 1 1/2 łyżki oleju roślinnego
- sól
- pieprz
- mąka kukurydziana
- 4 ząbki czosnku
- łyżka świeżo utartego imbiru
Sos:
- 1/3 szklanki sosu sojowego
- 1/4 szklanki dżemu morelowego
- 1 1/2 szklanki wody
- 2 łyżeczki octu ryżowego
- 1 łyżka octu balsamicznego
- 2 łyżki sosu sriracha

Przepis

Kurczaka pokroić w kostkę i wymieszać w misce z solą, pieprzem i mąką kukurydzianą
Kurczaka usmażyć na oleju i odłożyć do miski z pokrywką, coby było ciepłe.
Wymieszać w misce składniki na sos.
Na oleju podsmażyć czosnek i imbir przez ok. 30 sekund, następnie wlać sos i smażyć aż nieco zgęstnieje.
Wrzucić na patelnię kurczak i wymieszać, aby pokrył się sosem.

Sposób podania:

Podawać z ryżem i/lub warzywami (uduszona marchewka pasuje, jak ulał).

Hello world

cmd — Thu, 22 Jun 2017 20:01:00 +0200

Kto?

Czarek - urodzony w kajaku, obecnie poszukuje spokoju ducha i swojego miejsca w szalonym świecie zwanym Ziemią.

Jak?

Pierwszym pytaniem jakie zadałem sobie po skonfigurowaniu nginx'a na serwerze było: jaką technologię powinienem użyć do stworzenia bloga. Wcześniej zdecydowałem, że będzie to generator statycznych stron, jednak jest w czym wybierać i decyzja ta nie była łatwa. Zawęziłem kandydatów na podstawie technologii, w których są napisane (Perl,Shell,Python) i tym sposobem testuję Pelicana jako mój drugi wybór.

Co?

Planuję zamieszczać ciekawe przemyślenia, nieco notatek technicznych, przepisy wypróbowane, lubiane i stworzone oraz wszystko co będzie warte publikacji (a zostanie spisane).

Myśli nieokrzesane

RSS to email subscription

tl;dr

Why it has to be this hard?

Git dat text

Prerequisites

Git installation and configuration

Grant access to trusted computers

Create local bare repository

Add remote to local repository, push and get to work

Cukinia ala wczorajszy eksperyment

Pesto pietruszkowe

mpd+ncmcpp

MPD

PulseAudio, local user workaround

/etc/fstab

Kheer

Składniki

Przygotowanie

Uwagi

Monachium

Pierogi ruskie Babci Basi

Składniki (~60 sztuk)

Przygotowanie

Sposób podania

Ciasto na pierogi

Składniki

Przygotowanie

Po sznurku do kłębka

Hermetyczne żarciki okołoinformatyczne

Humor inny

Blogroll

Opowiastki

Proza i Poezja

Nauka

Wideo

Techniczne

Wielomyśli

Wiersz mazurski

Bariera językowa

Lago

Ochota Magdaleny

Magdalen's lust

Cytrynówka ala Psychol

Składniki

Produkcja

Książki

Marquez Gabriel Garcia

William Wharton

Erskine Caldwell

Peter Wohlleben

John Steinbeck

Aleksander Błażejowski

Anna Kańtoch

Gustaw Morcinek

Stefan Żeromski

Haruki Murakami

Janusz A. Zajdel

Rafał Dębski

Stanisław Lem

Stefan Grabiński

William Faulkner

Ernest Hemingway

Jerzy Kłosiński

J.D. Salinger

Albert Camus

Henryk Sienkiewicz

Olga Tokarczuk

Arkadij i Borys Strugaccy

GNU's not Unix

Ominięcie hasła administratora przy pomocy hacka w GRUBie

Debootstrap

Ustawienie domyślnych lokalizacji specjalnych katalogów

Naive password generator

Xrandr with i3

Forward local port with active log and not "physical" connection

Show all denied ssh connections

Thinkpad X230

Problem with slow wifi

Battery